نیایش
خدایا٬
آتش مقدس "شک" را آن چنان در من بیفروز
تاهمه ی "یقین"هایی را که در من نقش کرده اند٬ بسوزد.
وآنگاه ازپس توده ی این خاکستر٬
لبخند مهراوه بر لب های صبح یقینی٬
شسته از هر غبار٬طلوع کند.
خدایا٬
به هرکه دوست میداری بیاموز
که عشق از زندگی کردن بهتر است
وبه هرکه دوست تر میداری٬ بچشان
که دوست داشتن از عشق برتر!
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۱ ساعت ۴:۴۰ ق.ظ توسط A.M
|
من آن غریبه ی دیروز... آشنای امروز و فراموش شده ی فردایم...