این روز ها 
برای من
آسمان و ریسمان نباف....!
کسی که احساست را
با چشمهای بسته باور کرد ...
با همان چشم های بسته
خود را به دار زندگی آویخت...
هر چه تو بی رحم تر شدی...
او بی رمق ترین.....!
او بی نفس ترین....!
نگران نباش...
دستهایت به هیچ خونی آلوده نشده....
کشتن احساس آدمــــها قتل عمد که نیست!
فقط زخم زدنی عمیق است 
که هیچوقت درد جراحتش 
از خاطر و قلب و روحشان
پاک نخواهد شد ....